Los derechos sociales ante la vulnerabilidad: retos y problemáticas en un marco de flexibilidad y desregulación
Cargando...
Fecha
2018-08
Autores
Martínez de Bringas, Asier
Título de la revista
ISSN de la revista
Título del volumen
Editor
Gobierno Vasco = Eusko Jaurlaritza : Instituto Vasco de Administración Pública (IVAP) - Administrazio Publikoaren Euskal Institutua
Resumen
La llamada postcrisis afecta más que nunca a las condiciones de posibilidad y emergencia de los derechos sociales. En este contexto, el empleo asalariado ha jugado un papel fundamental como bisagra para adquirir derechos y estar protegido por estos. Implica, también, la exclusión de derechos para todas aquellas personas que no tienen el estatus de trabajador formal. La huella histórica con la que se han ido construyendo los derechos ha permitido una suerte de identificación entre el «sujeto trabajador» y el «sujeto de derechos». Los derechos, sin embargo, no se pueden sustentar ni explicar sólo desde uno de los factores que más está influyendo en el acceso a los mismos: el empleo. En este enfoque, la centralidad estratégica de los derechos sociales va a resultar fundamental para restaurar la interdependencia fracturada de los derechos. Desde esta mirada, resulta fundamental recuperar una categoría como el «derecho a la existencia» para reestablecer la potencialidad perdida, o no activada, del resto de derechos sociales.
Krisi ostea delakoak inoiz baino eragin handiagoa dauka eskubide sozialetarako aukeren eta premien baldintzetan. Testuinguru horretan, soldatako enpleguak funtsezko rola bete du eskubideak lortu eta horien babespean egoteko giltza gisa. Gainera, langile formalaren estatusa ez duten pertsonen bazterketa dakar eskubideen alorrean. Izan ere, eskubideak egituratuz joan den aztarna historikoak bereizi egin ditu, nolabait, «subjektu langilea» eta «eskubideen subjektua». Kontua da, baina, eskubideak eskuratzeko orduan eraginik handiena izaten ari den faktoreetako bat ¿enplegua, alegia¿ezin dela inolaz ere izan eskubideon oinarri eta azalbide bakarra. Ikuspuntu horretatik, eskubide sozialen zentraltasun estrategikoa funtsezkoa izango da eskubideen interdependentzia apurtua berrezartzeko. Ikuspuntu horretatik, beharrezkoa da «existentziarako eskubide»aren kategoria berreskuratzea; hain zuzen ere, galdutako ¿edo aktibatu gabeko¿ gainerako eskubide sozialen ahalmena berreskuratzeko.
The so-called post-crisis affects more than ever the conditions of possibility and emergence of social rights. In this context, paid employment has played a fundamental role as a hinge to acquire rights and be covered by them. It also implies the exclusion of rights for all those who lack of the status of formal worker. The historical trail upon which rights have been built has allowed a sort of identification between the «working subject» and the «subject of rights». Rights, however, cannot be supported or explained only from one of the factors that is most influencing access to them: employment. In this approach, the strategic centrality of social rights has to be essential to restore the fractured interdependence of rights. From this perspective, it is essential to recover a category as the «right to existence» to reestablish the lost potential, or not activated, of the rest of social rights.
Krisi ostea delakoak inoiz baino eragin handiagoa dauka eskubide sozialetarako aukeren eta premien baldintzetan. Testuinguru horretan, soldatako enpleguak funtsezko rola bete du eskubideak lortu eta horien babespean egoteko giltza gisa. Gainera, langile formalaren estatusa ez duten pertsonen bazterketa dakar eskubideen alorrean. Izan ere, eskubideak egituratuz joan den aztarna historikoak bereizi egin ditu, nolabait, «subjektu langilea» eta «eskubideen subjektua». Kontua da, baina, eskubideak eskuratzeko orduan eraginik handiena izaten ari den faktoreetako bat ¿enplegua, alegia¿ezin dela inolaz ere izan eskubideon oinarri eta azalbide bakarra. Ikuspuntu horretatik, eskubide sozialen zentraltasun estrategikoa funtsezkoa izango da eskubideen interdependentzia apurtua berrezartzeko. Ikuspuntu horretatik, beharrezkoa da «existentziarako eskubide»aren kategoria berreskuratzea; hain zuzen ere, galdutako ¿edo aktibatu gabeko¿ gainerako eskubide sozialen ahalmena berreskuratzeko.
The so-called post-crisis affects more than ever the conditions of possibility and emergence of social rights. In this context, paid employment has played a fundamental role as a hinge to acquire rights and be covered by them. It also implies the exclusion of rights for all those who lack of the status of formal worker. The historical trail upon which rights have been built has allowed a sort of identification between the «working subject» and the «subject of rights». Rights, however, cannot be supported or explained only from one of the factors that is most influencing access to them: employment. In this approach, the strategic centrality of social rights has to be essential to restore the fractured interdependence of rights. From this perspective, it is essential to recover a category as the «right to existence» to reestablish the lost potential, or not activated, of the rest of social rights.
Palabras clave
Vulnerabilidad
Trabajo
Flexibilidad
Derechos sociales
Derecho a la existencia
Zaurgarritasuna lana
Malgutasuna
Eskubide sozialak
Existentziarako eskubidea
Vulnerability
Labor right
Flexibility
Social rights
Right to existence
Trabajo
Flexibilidad
Derechos sociales
Derecho a la existencia
Zaurgarritasuna lana
Malgutasuna
Eskubide sozialak
Existentziarako eskubidea
Vulnerability
Labor right
Flexibility
Social rights
Right to existence
Descripción
Materias
Cita
Martínez de Bringas, A. (2018). Los derechos sociales ante la vulnerabilidad: retos y problemáticas en un marco de flexibilidad y desregulación. Revista Vasca de Administración Pública (RVAP) = Administrazio Publikoaren Euskal Aldizkaria, 111, 143-167. https://doi.org/10.47623/IVAP-RVAP.111.2018.04